Political Thoughts

Κυριάκος Περιστέρης

Αριστοτέλης: Η Πολιτική Φιλοσοφία

Γιατί η Ουάσιγκτον επιλέγει ταυτόχρονο διάλογο με Ρωσία και Κίνα;

Η ταυτόχρονη διαχείριση δύο μεγάλων στρατηγικών ανταγωνιστών είναι μία από τις δυσκολότερες δοκιμασίες για οποιαδήποτε παγκόσμια δύναμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν την Κίνα ως ανταγωνιστή με οικονομική, βιομηχανική και τεχνολογική κλίμακα ικανή να επηρεάσει...

Μπορεί ο συμβολισμός της Σεντζέν να υπηρετήσει την αμερικανική στρατηγική;

Η μεγάλη στρατηγική δεν ταυτίζεται με μια αλληλουχία άμεσων συναλλαγών. Ένα κράτος μπορεί να ενεργεί ορθολογικά ακόμη και όταν δεν παίρνει χειροπιαστό αντάλλαγμα σε κάθε επιμέρους κίνηση, εφόσον η κίνηση βελτιώνει τη μελλοντική του θέση, αυξάνει τις επιλογές του ή...

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η προσωποκεντρική αμερικανική διπλωματία;

Η απευθείας επαφή μεταξύ ηγετών αποτελεί αναντικατάστατο εργαλείο της διεθνούς πολιτικής. Μπορεί να σπάσει χρόνια διπλωματικής αδράνειας, να επιτρέψει πολιτικό συμβιβασμό εκεί όπου οι γραφειοκρατίες έχουν εγκλωβιστεί σε καθιερωμένες θέσεις και να δημιουργήσει...

Η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα

Απ’ αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης του και όχι εξαιτίας των περιστάσεων ζει εκτός πόλεως είναι είτε φαύλος είτε κάτι καλύτερο από άνθρωπος, όπως ακριβώς είναι και εκείνος που αποδοκιμάστηκε από τον Όμηρο: ο άνθρωπος χωρίς συγγενικούς δεσμούς, χωρίς νομικές δεσμεύσεις και χωρίς σπίτι […] Ότι λοιπόν η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και πιο σημαντική από το κάθε άτομο είναι φανερό. ∆ιότι, εάν το άτομο δεν είναι αύταρκες, όταν αποκοπεί από την πόλη, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα που βρίσκονται τα άλλα μέρη εν σχέσει προς το όλον, και εκείνος που δεν μπορεί να είναι μέλος μιας κοινωνίας λόγω της αυτάρκειάς του δεν την χρειάζεται την κοινωνία, αυτός δεν είναι μέρος της πόλεως και είναι κατά συνέπεια είτε θηρίο είτε θεός. Όλων λοιπών των ανθρώπων η ορμή προς μία τέτοια κοινωνία ανάγεται στην ίδια τους τη φύση, και εκείνος που πρώτος συγκρότησε μια τέτοια κοινωνία είναι πρωτουργός μέγιστων αγαθών.

(Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, Α, 1253a 1-5 και Α, 1252b – 1253a 33)