Political Thoughts

Κυριάκος Περιστέρης

Αριστοτέλης: Η Πολιτική Φιλοσοφία

Η Σεντζέν και η επιστροφή της διπλωματίας των μεγάλων δυνάμεων

Η Σεντζέν είναι μία από τις πόλεις που συμπυκνώνουν περισσότερο καθαρά τον κινεζικό μετασχηματισμό των τελευταίων δεκαετιών: βιομηχανική παραγωγή, τεχνολογία, εξαγωγές, χρηματοδότηση και βαθιά ένταξη στις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας. Το γεγονός ότι οι ηγέτες των...

ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία: Οι τρεις κορυφές μιας νέας διεθνούς τάξης;

Όταν οι ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας και της Ρωσίας κάθονται για πρώτη φορά στο ίδιο τραπέζι, η εικόνα από μόνη της παράγει μια ισχυρή εντύπωση ιεραρχίας. Τρεις πυρηνικές δυνάμεις, δύο από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου και ένα κράτος που...

Η επόμενη διεύρυνση και η ανάγκη θεσμικής ανακατασκευής της Ευρώπης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επανειλημμένα μεγαλώσει χωρίς να εγκαταλείψει τον βασικό χαρακτήρα του θεσμικού της συστήματος. Κάθε διεύρυνση όμως αύξανε την πολυπλοκότητα της λήψης αποφάσεων και απαιτούσε προσαρμογές που επέτρεπαν σε μηχανισμούς σχεδιασμένους για πολύ...

Η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα

Απ’ αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης του και όχι εξαιτίας των περιστάσεων ζει εκτός πόλεως είναι είτε φαύλος είτε κάτι καλύτερο από άνθρωπος, όπως ακριβώς είναι και εκείνος που αποδοκιμάστηκε από τον Όμηρο: ο άνθρωπος χωρίς συγγενικούς δεσμούς, χωρίς νομικές δεσμεύσεις και χωρίς σπίτι […] Ότι λοιπόν η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και πιο σημαντική από το κάθε άτομο είναι φανερό. ∆ιότι, εάν το άτομο δεν είναι αύταρκες, όταν αποκοπεί από την πόλη, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα που βρίσκονται τα άλλα μέρη εν σχέσει προς το όλον, και εκείνος που δεν μπορεί να είναι μέλος μιας κοινωνίας λόγω της αυτάρκειάς του δεν την χρειάζεται την κοινωνία, αυτός δεν είναι μέρος της πόλεως και είναι κατά συνέπεια είτε θηρίο είτε θεός. Όλων λοιπών των ανθρώπων η ορμή προς μία τέτοια κοινωνία ανάγεται στην ίδια τους τη φύση, και εκείνος που πρώτος συγκρότησε μια τέτοια κοινωνία είναι πρωτουργός μέγιστων αγαθών.

(Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, Α, 1253a 1-5 και Α, 1252b – 1253a 33)