Political Thoughts

Κυριάκος Περιστέρης

Αριστοτέλης: Η Πολιτική Φιλοσοφία

Η επόμενη διεύρυνση και η ανάγκη θεσμικής ανακατασκευής της Ευρώπης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επανειλημμένα μεγαλώσει χωρίς να εγκαταλείψει τον βασικό χαρακτήρα του θεσμικού της συστήματος. Κάθε διεύρυνση όμως αύξανε την πολυπλοκότητα της λήψης αποφάσεων και απαιτούσε προσαρμογές που επέτρεπαν σε μηχανισμούς σχεδιασμένους για πολύ...

Το θεσμικό παράδοξο της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συγκεντρώνει τεράστια οικονομική ισχύ, να διαθέτει ενιαία αγορά, κοινό νόμισμα για μεγάλο μέρος των μελών της, εμπορική πολιτική παγκόσμιας εμβέλειας και αυξανόμενες δυνατότητες στον χώρο της άμυνας, και παρ’ όλα αυτά να αδυνατεί να...

Πώς η ένταξη της Ουκρανίας θα μετακινούσε το κέντρο βάρους της Ευρώπης προς Ανατολάς

Η ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα αποτελούσε αλλαγή διαφορετικής κλίμακας από την προσχώρηση ενός ακόμη μεσαίου ή μικρού ευρωπαϊκού κράτους. Θα εισήγαγε στην Ένωση μια μεγάλη εδαφική χώρα της ανατολικής ευρωπαϊκής πεδιάδας, με ισχυρό αγροτικό τομέα,...

Η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα

Απ’ αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης του και όχι εξαιτίας των περιστάσεων ζει εκτός πόλεως είναι είτε φαύλος είτε κάτι καλύτερο από άνθρωπος, όπως ακριβώς είναι και εκείνος που αποδοκιμάστηκε από τον Όμηρο: ο άνθρωπος χωρίς συγγενικούς δεσμούς, χωρίς νομικές δεσμεύσεις και χωρίς σπίτι […] Ότι λοιπόν η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και πιο σημαντική από το κάθε άτομο είναι φανερό. ∆ιότι, εάν το άτομο δεν είναι αύταρκες, όταν αποκοπεί από την πόλη, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα που βρίσκονται τα άλλα μέρη εν σχέσει προς το όλον, και εκείνος που δεν μπορεί να είναι μέλος μιας κοινωνίας λόγω της αυτάρκειάς του δεν την χρειάζεται την κοινωνία, αυτός δεν είναι μέρος της πόλεως και είναι κατά συνέπεια είτε θηρίο είτε θεός. Όλων λοιπών των ανθρώπων η ορμή προς μία τέτοια κοινωνία ανάγεται στην ίδια τους τη φύση, και εκείνος που πρώτος συγκρότησε μια τέτοια κοινωνία είναι πρωτουργός μέγιστων αγαθών.

(Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, Α, 1253a 1-5 και Α, 1252b – 1253a 33)