Political Thoughts

Κυριάκος Περιστέρης

Αριστοτέλης: Η Πολιτική Φιλοσοφία

Το GSI ως υπόθεση ευρωπαϊκού δημόσιου επενδυτικού κεφαλαίου

Το Great Sea Interconnector προσφέρει μια ιδιαίτερα χρήσιμη περίπτωση για να εξεταστεί ένα από τα βασικά δημοσιονομικά προβλήματα της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης: πολλές από τις επενδύσεις που χρειάζεται η Ευρώπη έχουν μεγαλύτερη στρατηγική αξία από εκείνη που μπορούν...

Τα ενεργειακά δίκτυα και το επόμενο βήμα της ευρωπαϊκής δημοσιονομικής ενοποίησης

Οι ενεργειακές διασυνδέσεις εισάγουν στην ευρωπαϊκή δημοσιονομική συζήτηση ένα πρόβλημα διαφορετικό από εκείνο των παραδοσιακών δαπανών. Πρόκειται για επενδύσεις μεγάλου αρχικού κόστους, πολύχρονης κατασκευής και εξαιρετικά μεγάλης διάρκειας ζωής. Τα οφέλη τους...

Πρέπει η Ευρώπη να πληρώνει συλλογικά τις στρατηγικές της υποδομές;

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχει δημιουργήσει μια οικονομία στην οποία μεγάλο μέρος των στρατηγικών ωφελειών είναι διασυνοριακό, ενώ σημαντικό μέρος του κόστους εξακολουθεί να βαρύνει εθνικούς προϋπολογισμούς και εθνικές αγορές. Η ασυμμετρία αυτή γίνεται ιδιαίτερα εμφανής...

Η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα

Απ’ αυτό συνάγεται ότι η πόλη αποτελεί μια φυσική πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώο πολιτικό, και ότι αυτός που εξαιτίας της φύσης του και όχι εξαιτίας των περιστάσεων ζει εκτός πόλεως είναι είτε φαύλος είτε κάτι καλύτερο από άνθρωπος, όπως ακριβώς είναι και εκείνος που αποδοκιμάστηκε από τον Όμηρο: ο άνθρωπος χωρίς συγγενικούς δεσμούς, χωρίς νομικές δεσμεύσεις και χωρίς σπίτι […] Ότι λοιπόν η πόλη είναι μια φυσική πραγματικότητα και πιο σημαντική από το κάθε άτομο είναι φανερό. ∆ιότι, εάν το άτομο δεν είναι αύταρκες, όταν αποκοπεί από την πόλη, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα που βρίσκονται τα άλλα μέρη εν σχέσει προς το όλον, και εκείνος που δεν μπορεί να είναι μέλος μιας κοινωνίας λόγω της αυτάρκειάς του δεν την χρειάζεται την κοινωνία, αυτός δεν είναι μέρος της πόλεως και είναι κατά συνέπεια είτε θηρίο είτε θεός. Όλων λοιπών των ανθρώπων η ορμή προς μία τέτοια κοινωνία ανάγεται στην ίδια τους τη φύση, και εκείνος που πρώτος συγκρότησε μια τέτοια κοινωνία είναι πρωτουργός μέγιστων αγαθών.

(Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, Α, 1253a 1-5 και Α, 1252b – 1253a 33)