Η Ανατολική Μεσόγειος παραμένει μια από τις πιο στρατηγικά ευαίσθητες περιοχές του διεθνούς συστήματος, όπου οι ενεργειακοί πόροι, οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί και τα εκκρεμή ζητήματα διεθνούς δικαίου δημιουργούν ένα δυναμικό περιβάλλον αστάθειας. Για την Ελλάδα, η ασφάλεια της περιοχής αποτελεί ζήτημα ύψιστης εθνικής προτεραιότητας, καθώς συνδέεται άμεσα με τα κυριαρχικά της δικαιώματα, την ενεργειακή της στρατηγική και τη γενικότερη ισορροπία ισχύος με την Τουρκία. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και των ειρηνευτικών του μηχανισμών καθίσταται κομβικός για την αποτροπή συγκρούσεων, τη διατήρηση της διεθνούς νομιμότητας στην περιοχή.

Η σχέση Ελλάδας και Τουρκίας αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και μια μόνιμη πηγή έντασης. Η αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων από την Άγκυρα, οι παραβιάσεις του εναερίου χώρου και της υφαλοκρηπίδας, οι διεκδικήσεις περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και οι έκνομες NAVTEX δημιουργούν ένα διαρκές κλίμα κρίσης. Η ελληνική στρατηγική στον ΟΗΕ εστιάζει στην ανάδειξη αυτών των παραβιάσεων ως ζητημάτων που υπονομεύουν την περιφερειακή ασφάλεια, προσβλέποντας σε ψηφίσματα και δηλώσεις που επαναβεβαιώνουν τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και ειδικά στην UNCLOS, ακόμη κι αν η Τουρκία δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος. Η Αθήνα επενδύει στη διεθνοποίηση των διαφορών, προβάλλοντας ότι η διατήρηση της ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί συλλογικό συμφέρον της διεθνούς κοινότητας.

Παράλληλα, οι περιφερειακές συγκρούσεις συνδέονται άμεσα με την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και τις ελληνικές προτεραιότητες. Η αστάθεια στη Λιβύη έχει επιτρέψει την εμφάνιση παράνομων συμφωνιών για θαλάσσιες ζώνες, οι οποίες αμφισβητούν την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Η κρίση στη Συρία επηρεάζει τις μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα και δημιουργεί κινδύνους ασφάλειας στα σύνορα. Το Παλαιστινιακό παραμένει μια διαρκής εστία έντασης που τροφοδοτεί αστάθεια. Στο πλαίσιο του ΟΗΕ, η Ελλάδα επιδιώκει την προώθηση πολιτικών λύσεων, ενίσχυση των ειρηνευτικών διαδικασιών και τήρηση των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Οι ειρηνευτικοί μηχανισμοί του ΟΗΕ  διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της εύθραυστης ισορροπίας στην περιοχή. Η Ελλάδα υποστηρίζει ενεργά τη συνέχιση και ενίσχυση αυτών των αποστολών, θεωρώντας ότι λειτουργούν ως εγγυητές σταθερότητας. Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία προβάλλει την ανάγκη αναβάθμισης των διεθνών εργαλείων αποτροπής κρίσεων, με έμφαση στην πρόληψη συγκρούσεων και την ενίσχυση της θαλάσσιας ασφάλειας. Η συμμετοχή σε πολυμερείς σχηματισμούς και οι ευρύτερες πρωτοβουλίες της ΕΕ, παρουσιάζεται στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως θετικό παράδειγμα περιφερειακής συνεργασίας.

Η στρατηγική της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι προσανατολισμένη στη διαμόρφωση θετικών εξελίξεων. Μέσω συστηματικής διπλωματικής παρουσίας, συμμαχιών με χώρες της περιοχής και προώθησης ενεργειακών σχεδίων που ενισχύουν την περιφερειακή διασυνδεσιμότητα, η Αθήνα επιδιώκει να καταστεί κεντρικός πυλώνας σταθερότητας. Ο ΟΗΕ προσφέρει το θεσμικό πλαίσιο μέσα από το οποίο αυτές οι στρατηγικές μπορούν να αποκτήσουν παγκόσμια νομιμοποίηση και να υποστηριχθούν από τη διεθνή κοινότητα.

Η ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένει αλληλένδετη με τη διασφάλιση του Διεθνούς Δικαίου, την αποτροπή αναθεωρητισμού και την ενίσχυση των πολυμερών μηχανισμών ειρήνης. Η Ελλάδα, προβάλλοντας συνεκτική στρατηγική στον ΟΗΕ, έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει τον ρόλο της ως σταθεροποιητικού παράγοντα και να μετατρέψει την περιοχή από πεδίο αντιπαραθέσεων σε πεδίο συνεργασίας, με απώτερο στόχο την εδραίωση μιας διεθνούς τάξης βασιζόμενης στο Διεθνές Δίκαιο.