Για την Ελλάδα, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και τα πολυμερή όργανα του Οργανισμού αποτελούν όχι απλώς φόρουμ διαβούλευσης, αλλά εργαλεία άσκησης εξωτερικής πολιτικής, προώθησης εθνικών θέσεων και οικοδόμησης συμμαχιών. Η στρατηγική της Αθήνας διαμορφώνεται σε τρία αλληλένδετα επίπεδα: την προάσπιση του Δικαίου της Θάλασσας, την επίλυση του Κυπριακού στη βάση διεθνούς νομιμότητας και την ενίσχυση της θέσης της Ελλάδας ως υπεύθυνου, αξιόπιστου δρώντος στη διεθνή κοινότητα.
Στον πυρήνα αυτής της στρατηγικής βρίσκεται η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής επιχειρηματολογίας έναντι κάθε αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Η UNCLOS κατοχυρώνει την έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας, αναγνωρίζοντας πλήρη δικαιώματα σε νησιωτικά συμπλέγματα, στοιχείο θεμελιώδες για την ελληνική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα, με συστηματική διπλωματική εργασία, προβάλλει στην Ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης την ανάγκη σεβασμού της UNCLOS ως παγκόσμιας συνθήκης, προωθώντας ψηφίσματα που επαναβεβαιώνουν τη σημασία της για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. Το ζήτημα δεν είναι απλώς νομικό αλλά βαθύτατα γεωπολιτικό, καθώς η εφαρμογή της UNCLOS περιορίζει τον αναθεωρητισμό στην περιοχή και ενισχύει την προβλεψιμότητα των διεθνών σχέσεων.
Το Κυπριακό παραμένει στην κορυφή της ελληνικής ατζέντας στον ΟΗΕ. Η Αθήνα στηρίζει σταθερά μια λύση δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως προβλέπουν τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η στρατηγική αυτή δεν περιορίζεται στη διατήρηση της διεθνούς προσοχής στο ζήτημα, αλλά επεκτείνεται στη διαρκή κινητοποίηση κρατών-μελών για την απόρριψη κάθε προσπάθειας δημιουργίας τετελεσμένων μέσω μονομερών ενεργειών στην περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου ή μέσω προτάσεων για λύσεις δύο κρατών που αντιβαίνουν στις αποφάσεις του ΟΗΕ. Η Ελλάδα επενδύει διπλωματικό κεφάλαιο στην οικοδόμηση ευρύτερων συμμαχιών με σκοπό να διατηρηθεί το Κυπριακό ως ζήτημα στην παγκόσμια ατζέντα.
Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία αξιοποιεί τη Γενική Συνέλευση και τα θεσμικά όργανα του ΟΗΕ για να προβάλει τη συμβολή της χώρας στη διεθνή σταθερότητα και ασφάλεια. Μέσω συμμετοχής σε ειρηνευτικές αποστολές, υποστήριξης διεθνών πρωτοβουλιών για την προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την κλιματική ασφάλεια, καθώς και μέσω ενεργού παρουσίας σε συζητήσεις για την ενεργειακή ασφάλεια και τις θαλάσσιες οδούς εμπορίου, η Ελλάδα ενισχύει το γεωπολιτικό της κύρος. Η διασύνδεση δε, αυτών των πολιτικών με την UNCLOS και τις διεθνείς συνθήκες προσδίδει βάθος στη στρατηγική της χώρας, καθιστώντας την πρωτοπόρο υπερασπιστή της διεθνούς νομιμότητας.
Η πρόκληση για την Αθήνα δεν περιορίζεται στην προβολή θέσεων, αλλά περιλαμβάνει και την ικανότητα να συνθέτει συμμαχίες σε ένα πολυπολικό περιβάλλον όπου νέες δυνάμεις διεκδικούν λόγο στις διεθνείς εξελίξεις. Η ελληνική στρατηγική στον ΟΗΕ καλείται να ισορροπήσει μεταξύ των δεσμεύσεών της ως μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, της ανάγκης συνεργασίας με τις ΗΠΑ, αλλά και της διατήρησης ανοικτών διαύλων επικοινωνίας με κράτη που έχουν διαφορετικές γεωπολιτικές προσεγγίσεις, όπως η Κίνα ή η Ινδία. Αυτή η πολυδιάστατη διπλωματία ενισχύει την ικανότητα της χώρας να προστατεύει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, να προωθεί την ειρήνη στην Κύπρο και να συμβάλλει ενεργά στη διαμόρφωση ενός διεθνούς συστήματος βασισμένου σε κανόνες.
Η στρατηγική της Ελλάδας στον ΟΗΕ αποτελεί συνδυασμό νομικής συνέπειας, διπλωματικής πρωτοβουλίας και γεωπολιτικής οξυδέρκειας. Η διαρκής προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την Κύπρο, η ενεργός συμμετοχή στη διαμόρφωση της διεθνούς ατζέντας και η καλλιέργεια ευρέων συμμαχιών αναβαθμίζουν τη θέση της χώρας σε μια εποχή αυξανόμενων προκλήσεων. Προβάλλοντας συνεκτική και αξιόπιστη στρατηγική, η χώρα μας μπορεί να διαδραματίσει ρόλο εγγυητή σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και να συμβάλει στη διατήρηση μιας διεθνούς τάξης βασισμένης στον σεβασμό των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εθνική της ασφάλεια και την περιφερειακή της επιρροή.
Πρόσφατα σχόλια